Występowanie
Wody pelagialne wschodniego Oceanu Atlantyckiego i mórz przyległych (Morze Śródziemne, Północne, Bałtyckie i Czarne).
Cechy charakterystyczne
Ciało znacznie wydłużone. Obydwie szczęki długie z licznymi, drobnymi, ostrymi zębami. U młodych osobników górna szczęka jest krótsza od dolnej. Łuski małe, cykloidalne. W płetwach brak promieni twardych. Płetwy brzuszne, grzbietowa i odbytowa przesunięte w stronę ogona. Długość ciała do 93 cm. Jest to gatunek jajorodny, ikra ma długie nici czepne, którymi przykleja się do roślin i kamieni.
Z powodu obecności biliwerdyny kości belony mają zielone zabarwienie.
Belony pływają w stadach blisko powierzchni wody. W czasie ucieczki wyskakują ponad wodę. Żywią się małymi rybami i skorupiakami.
Przynęta
Młode belony odżywiają się planktonem, starsze skorupiakami, krewetkami i niewielkimi rybami.
Można ją z powodzeniem łowić na kawałki ryb, małe błystki obrotowe, cieńkie błystki wachadłowe, oraz streamery.
Nazwa norweska
Horngjel
źródło www.wikipedia.pl
