Występuje na głębokościach od 18 do 1000 m, zwykle na stoku kontynentalnym (200–550 m), w północno-wschodnim i północno-zachodnim Atlantyku, w wodach o temperaturze 0°–10° C.

Ciało wrzecionowate, wydłużone. Osiąga maksymalnie do 120 cm, przeciętnie około 50 cm długości. Maksymalna odnotowana masa ciała wyniosła 30 kg. Ma bardzo długie płetwy, grzbietową (93–103 promienie) i odbytową (62–75 promieni). Wraz z płetwą ogonową są obrzeżone jasnożółtym i czarnym pasem. Na podbródku obecny dość duży wąsik. Ubarwienie ciała zmienne. Grzbiet zwykle brązowawoszary, spód ciała jaśniejszy.

Samica składa od 1 mln do 3 mln ziaren ikry o średnicy 1,3–1,5 mm.

Brosmy prowadzą przydenny tryb życia. Żywią się skorupiakami i małymi rybami. Same stanowią pokarm fok. Są wykorzystywane gospodarczo. Wątroba brosmy zawiera znaczne ilości tranu.

źródło: wikipedia.pl