Budowa

Potocznie – choć nieprawidłowo – czasami karmazyn bywa nazywany okoniem morskim. Rzeczywiście sylwetką oraz czerwienią płetw przypomina okonia, choć nie jest z nim blisko spokrewniony. Okazy dorodne, a zarazem sędziwe, zbliżają się do metrowej długości i 10 kg wagi.

Rozród

Ta długowieczna ryba osiąga dojrzałość płciową  dopiero po 10 latach, jest jajożyworodna. W przeciwieństwie do innych bardzo plennych ryb składających ikrę, których potomstwo liczy co najmniej setki tysięcy sztuk, stara, wyrośnięta samica karmazyna wydaje na świat w jednym miocie ponad milion larw. Siłą rzeczy są one małych rozmiarów – poniżej 6 mm długości. Przezroczyste, bezwolnie unoszone prądami jako plankton, chronią się w dryfujących kępach roślinności. Szanse przeżycia mają te, które wystarczająco szybko zostaną zepchnięte ku brzegowi i zadomowią się w podwodnych łąkach glonów. Tak obfity miot karmazyna jest możliwy dzięki temu, że zarodki tkwią w osłonkach jajowych niemal do chwili narodzin. Jest to więc żyworodność różniąca się od składania ikry prawie wyłącznie tym, że w wyniku zapłodnienia wewnętrznego rozwój jaj przebiega w organizmie matki.

Nazwa

Młode ryby mają mięso brązowawe, dorosłe – różowe lub jasnoczerwone, stąd odniesienie w nazwie do koloru karmazynowego (w angielskim ryby te nazywane są rose fish, red perch, a także ocean perch, Norway haddock, hemdurgan). Innym wyjaśnieniem nazwy może być ubarwienie dorosłych osobników, które nie dotyczy jednak wszystkich gatunków zaliczanych do rodzaju Sebastes, choć kolor czerwony wyraźnie wśród nich dominuje, zwłaszcza wśród gatunków głębokowodnych

źródło: wikipedia.pl